Doorselecteren

Ik durf er een wedje op te leggen dat elke zichzelf respecterende voetbalfan dit woord wel 's heeft gebruikt om te beschrijven wat er zou moeten gebeuren bij het team dat ze supporten. Mijn kennis reikt helaas niet zo ver dat ik weet of deze term ook buiten het voetbal breed geaccepteerd is, dus mocht dat niet het geval zijn;

Doorselecteren is de term die gebruikt wordt om aan te geven dat je een succesvol team constant moet verbeteren, normaal gesproken door nieuwe spelers in het team op te nemen, om het succes wat je nu hebt vast te kunnen houden.

Dit is een van de breedst geaccepteerde principes in het voetbal, maar zodra je ditzelfde principe toepast op Nederland, dan begrijpt ineens niemand meer iets ervan. Met steeds grotere regelmaat hoor ik dat (politieke) debatten worden platgeslagen met simpelweg de observatie dat we 't in veel opzichten toch nog heel goed doen vergeleken met veel andere landen. Ook al is dit in vele opzichten waar, de wetten van het voetbal leren dat je zal moeten blijven ontwikkelen wil je dat vast kunnen houden. Om overigens nog maar te negeren dat we misschien nog wel bovenaan staan, maar de concurrentie harder vooruit gaat dan wij zelf, wat per saldo dus eigenlijk betekent dat we 'verliezen'.

Wat het voetbal ook begrepen heeft, is dat je moet doorselecteren op het moment dat het goed gaat. Een club die pas gaat vernieuwen als de resultaten tegenvallen, is te laat. De concurrenten zijn dan al voorbij en je houdt een selectie over die niet meer past bij het niveau waarop je moet spelen. Dat maakt het ook zo lastig. Zolang je wint, voelt niets als een probleem, en wie dan toch pleit voor verandering, krijgt de ranglijst om de oren. Waarom repareren wat niet kapot is?

Dat is precies wat er in het debat gebeurt. Dat we het beter doen dan de meeste landen is een foto van vandaag, terwijl de vraag is waar we over tien jaar staan. Een land dat tevreden is met zijn positie, voelt geen urgentie, en die komt pas terug als het pijn doet. Dan moet je hervormen vanuit een achterstand, onder tijdsdruk, met minder keuzes en minder draagvlak.

Wie zegt dat we het toch goed doen, heeft dus gelijk en geeft tegelijk de reden waarom we nu moeten bouwen. Bovenaan staan geeft je de ruimte om zelf te bepalen wat je verandert en in welk tempo. Die ruimte is weg zodra de ranglijst anders ligt. Daarom vraag ik me af wat we doen met de ruimte die we nu nog hebben.